Encyklopedia >> Historia zegarmistrzostwa

Zegarki automatyczne

Jak powstały zegarki automatyczne? Historia ich twórcy, Abrahama-Louisa Perrelet, założyciela firmy Perrelet.
Historia wspaniałego zegarmistrza

W historii zegarmistrzostwa są ci, którzy wynajdują i tworzą oraz ci, których umiejętności i cierpliwość, udoskonalają projekty innych. Na tym świecie można obracać się w towarzystwie wspaniałych rzemieślników, którzy są często bardzo podziwiani. To zaszczytna reprezentacja współczesnego zegarmistrzostwa. Świat zawiera również ludzi, których geniusz potrafi zrewolucjonizować dotychczasowe metody tworzenia: to są odkrywcy, Abraham-Louis był jednym z nich.

Abraham-Louis Perrelet urodził się 9 stycznia 1729 roku w Le Locle, podczas jednej z długich zim, goszczących w górach Neuchatel. Bajeczne, złośliwe towarzystwo tego dzikiego regionu, było hojne dla jego dziecięcego wieku: zaoferowało mu inteligencję, bystrość postrzegania, wyobraźnię oraz praktyczną wiedzę. Dzięki tym nadzwyczajnym darom oraz pasji tworzenia, nazwisko Abraham-Louis Perrelet zapisało się złotymi literami w kronice zegarmistrzostwa i wśród geniuszy rzemiosła.

Jego ojciec, Daniel Perrelet był rolnikiem i stolarzem. Podczas niemających końca zimowych miesięcy robił narzędzia, z których niektóre były niezmiernie przydatne i przeznaczone dla użytku zegarmistrzowskiego. Wiek dojrzewania i lata późniejsze były dla Abrahama-Louisa w sposób naturalny, naśladowaniem drogi życiowej ojca czyli pracy na płaszczyźnie produkcji narzędzi. Jego droga życiowa była jasno określona: chciał zostać zegarmistrzem. Znalazł swoje zamiłowanie, w którym mógł się wyróżniać i osiągać profesjonalność w najwyższym ludzkim wymiarze. Wynalazł i udoskonalił zakres nowych kombinacji co udoskonaliło funkcjonowanie czasomierzy. W ten sposób stał się pierwszą osobą w Le Locle, która wyprodukowała wychwyt cylindryczny, podwójny mechanizm wychwytowy, nieustający kalendarz mechanizmów wychwytowych i wyrównanie czasu wychwytów. Stworzył projekt modelu, dodał wykończenia, wałki zębate, tarcze, mechanizm wychwytowy i samonakręcający się mechanizm. Pomimo swojego młodego wieku, udało mu się zyskać solidną reputację a jego eksperckie opinie były bardzo poszukiwane. Był również jednym z najbardziej popularnych mistrzów rzemiosła zegarkowego swoich czasów. W jego warsztacie szkolił się Abraham-Louis Breguet jak również jego własny wnuk Louis-Frederic Perrelet, który później został oficjalnym zegarmistrzem w Królestwie Francji. Chętnie odpowiadał na każde pytanie swoich kolegów, którzy stanęli przed jakimś rodzajem trudności, i po jednym rzucie oka był w stanie rozpoznać wszystkie wady, które psuły pracę konkurentów. Całe swoje życie spędził w domu rodzinnym i pozostał bardzo przywiązany do swojego miasta i swojego pochodzenia. Odszedł z Le Locle w 1826 roku po prawie 80-cio letniej pracy udoskonalającej sztukę, sztukę zegarmistrzostwa.

Wynalazca automatycznego zegarka

W 1777 roku, profesor Horace-Benedict de Saussure, jeden z założycieli Geneva Arts Society, wziął udział w podróży po regionie Nauchatel aby przeprowadzić użyteczne śledztwo poprzez wizytę zakładów zegarmistrzowskich i ich rzemieślników. Poinformował komitet, że pewien Pan Abraham-Louis Perrelet, zegarmistrz z Le Locle, skonstruował specyficzny zegarek w ten sposób, że mógł on sam automatycznie chodzić przez 8 dni w prywatnej kieszeni tylko poprzez mechanizm napędzający. W swoich osobistych notatkach de Saussure zapisał:, „ …od kiedy dotarliśmy do Pana Perreleta, wynalazcy zegarka, którego naciąg samoczynny popchnął mechanizm w prywatne ręce…. Musiał zrobić pierwszy model powtórnie, ponieważ nie zainstalował mechanizmu zatrzymującego i czasami w przypadku gdy naciąg zegarka został za bardzo potrząśnięty przez właściciela śpieszącego na pocztę, psuł cały zegarek. Pan Perrelet zintegrował oficjalny mechanizm zatrzymujący. Miał dużo problemów z wynalezieniem tego mechanizmu, ale wynalazek był tego wart…” Frederic-Samuel Osterwald, który miał znaczny wkład w redagowanie encyklopedii Diderota i d’Alemberta, poprosił Jacques-Louisa Perrot o informacje o przemyśle zegarmistrzowskim w górach Neuchatel. Odpowiedź listowna zawierała: „ Nieustanne poruszanie zegarków, które zostały wynalezione dwa albo trzy lata temu w górach, wzbudziło poważną ciekawość i dało więcej niż tylko przyniesienie sławy w tym zakresie, są to większe niż zwykle zegarki i są one samonakręcające: wszyscy posiadacze muszą kilka razy dziennie chodzić dookoła pokoju, 8 minut spaceru starcza aby nakręcić zegarek na czas powyżej 24 godzin…”.

Przez prawie 100 lat, niezliczeni historycy studiowali bogate doświadczenie szwajcarskiego zegarmistrzostwa i wywyższali jego oryginalność. Przyczyniali się do branżowych publikacji oraz składali hołd Abrahamowi-Louisowi Perrelet, postrzegając go jako wynalazcę automatycznego zegarka.

Louis-Frederic Perrelet 
Rodzina Perrelet jest prawdziwą dynastią zegarmistrzowską.

Rodzina Perrelet ukonstytuowała się jako prawdziwa dynastia zegarmistrzowska. Potomkowie Abrahama-Louisa Perreleta, znani jako „starsi” kontynuowali tradycję mimo, że nie posiadali jego talentu, wyjątkiem był jego wnuczek Louis-Frederic (1781-1854), którego imię również zapisało się w historii zegarmistrzowskich odkryć. Najpierw uczył go dziadek, a następnie kontynuował naukę w „L’Ecole Breguet”. Rozpoczął swój własny interes w Paryżu, pracując dla Francuskiego Sądu a później europejskiej rodziny królewskiej. Do jego wynalazków zaliczyć można zegarki okrętowe z przyrządem pomiarowym, poza tym opatentował w 1827 roku precyzyjny, co do ułamków sekund chronograf.  Duża liczba czasomierzy w muzeach i prywatnych zbiorach noszących sygnaturę Perrelet była wyprodukowana przez Louisa_Frederica i przetrwała jako historyczny dowód olśniewających dokonań tamtych czasów. Po śmierci Louisa-Federica w 1854 roku, jego syn Louis, który był również zegarmistrzem królewskim, przejął interes ojca i kontynuował rodzinną tradycję. Należy się wielkie podziękowanie potomkom, z których wielu samodzielnie uczyło się zegarmistrzostwa, za to że tradycja Abrahama-Louisa Perreleta, znanego jako „najstarszego”, dotrwała do XXI wieku. Dzisiaj, markę Perrelet uważa się za jedno z najważniejszych wykonanych zadań, objaśniających bogatą spuściznę swojego odkrywcy w prawdziwy i nowoczesny sposób.

Firma Perrelet dzisiaj
Bogata, prestiżowa przeszłość, która gwarantuje przyszłość

Marka Perrelet dzisiaj odzwierciedla ponadczasową atmosferę, która jest nieodłączna w stosunku do tradycyjnego luksusowego zegarmistrzostwa, którego cechą kluczową jest autentyczność, niezawodność i jakość. Wszystkie zegarki Perreleta są wyposażone w automatyczny mechanizm. Marka nie robi od tej reguły żadnego wyjątku. W większości przypadków, mechanizmy Perreleta są indywidualnie wyposażone w ekskluzywne „tapestory decoration” i wyposażone w ekskluzywny PODWÓJNY ROTOR, który został opatentowany. Najważniejsza część rotoru jest pokryta szkłem, ukazuje drobiazgowo wykończony mechanizm w całej jego okazałości. Komplikacje wprowadzające do kolekcji są zarówno wysoce funkcjonalne jak i bardzo łatwo czytelne. Niektóre z nich są ręcznie wykonywane przez Perreleta i są unikalne na skalę międzynarodową:

1995 - kaliber P-181- podwójny rotor, trzy wskazówki, datownik
2006 –kaliber P-1030 - wskaźnik faz księżyca w zegarkach dla kobiet, wskazanie godzin, minut i daty
2007 – kaliber P-211 - wskazanie faz księżyca w zegarkach dla mężczyzn, godziny, minuty, sekundy i data wskazywana przez centralną wskazówkę
2007 – kaliber P-221 - urządzenie regulujące z godzinami retrograde, wskazanie daty poprzez centralną wskazówkę
2008 – kaliber P-181 – podwójny rotor w zegarku Diamond Flower. Nowa kategoria damskich zegarków, prawdziwe działa sztuki dla kobiet.